Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

bekleyecek olsan seni isterdim
ilmiyor demeden bilirsin beni
çifter kere oldu seni gösterdim
almıyor demeden bilirsin beni

döner miydin yine gerisin geri

ağırlığın yüreğinden
gamı bulutuna kaplı
irem çağı süreminden
göğünden yerine saplı

hüznüne yasa bürünür

beyazla maviyedir
dalındakidir rengi
sözcükle kaviyedir
gönlündekidir dengi

karanlığı bilmez mi

kimin öyküsü
erken yazılmış açar
iç içe gider
sarı rengine saçar

mum oluncaya

çok pencereli oda gibisin
nereden baksam seni görürüm
güllü odanın penceresini de aç
hava alsın oda çiçekler ve de sen

gönül gözüm açık izlerim

neden takılır bilsem
deli divanen oldum
eden yakılır bulsam
deli avaren oldum

bakışına kıymadan

Deli Gönlüm Deha

kara gözlerine bağlandı kaldı
deli gönlüm deha dediği olsa
kudurası çayla çağlandı daldı
deli gönlüm deha gediği alsa

kökse çürür budağa
deli gönlüm sarılma
ökse kalmaz dudağa
deli gönlüm yarılma

kartal yüksekte uçar

yıkılmış bağları meyveyi vermez
deli gönlüm yine vazgeçer sanır
geçkindir çağları çevreyi dermez
deli gönlüm yine vazgeçer sanır

dağlarına kaldım alsa koynuna

karaltısında
sessizliğe yönelmiş
kedi gibiydi
birdenbire geçince
ışık doldu ipince