Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

şiir kokusun duyduğum
odada küf kokar şimdi
adam yerine koyduğum
sokaklara bakar şimdi

düşlerimde kaybolurdum

tazecik tenine eli değmemiş
dudağından demi kondursa mıydı
ileriye doru boynun eğmemiş
yedeğinden gemi indirse miydi

baktığı güzeli olgunlaştırdı

odalar dolusu kuşkulu
düşüncelerinden uzağı
tümüne duyduğu işkili
düşüncelerinden tuzağı

gözeneğine yapışanlar

delice yellerde bakışın
sende kalan izi yanıktır
böldüm özlemlerimden
sepeledim dağa taşa

sevda gömleği boynumda

telefonu açsam
seviyorum seni
desem
ne dersin

kelebeklerle

alnında yanarken an
yarına kan kusturdu
sevinç düştüğü zaman
ağlayanı susturdu

ay parlayınca birden

bahar yeşerdi
yüreğimde açarken
yağmur düşerdi
bereketi saçarken

alkıma değdi

dert ola kaderinde
ocağı yanar görse
hüznünü kederinde
sacağı sunar görse

yarayı bağlar yara

hüzne sarılmış
o gece de ağlayan
siz konuştunuz
o hece de çağlayan

ıslak yanağı

Öttürdüğü ne boru
Tanrım aklımı koru
Ertuğrul bey neylesin
Benim gibi oburu
.
Kırmızı karpuzunda