Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

gidişten rahatsız olmayıp kalan
şaşırdı ben gibi şerenler* gelsin
keyfi pek yerinde solmayıp alan
insanca yaşamı yerenler gelsin
-ülke nasıl kalkar kalkınma görün
-uymayanlar varsa dışlara sürün

aşılmazı aştı mı
denizleri taştı mı
usu kaçık şaştı mı
gelsin artık neredeyse

çöllerde kimi aradı

tan yelinde kokunla
sal gelsin yörük kızı
yürek yakan okunla
del gelsin yörük kızı

üveyiğin yelinde

gel yanıma
sevda düşüne
bu derdi çekmek zor
bülbül olmak zor

gel gece gündüz

kuşun kanadında uçurur yaşam
musalla taşından geriden kalan
yokuşun inadın kararır akşam
mahalle başından geriden kalan

uçurtma göğünde dolanır durur

sayamam adını
eskiyen padişahların
yenisi hazırlanıyorken
bildiğim babamın dedesi
gerisi karanlıkta

dönüm noktası
kıvılcımlandı söndü
düşünden geri

sözü dinlemez
yandı ya kora döndü

doğruyu gördün mü
nerede kimde gerçek mi
dolanmış çevremizi
yalan mı düş mü gerçek mi

gördünse doğruyu

eylüle sunulan güz
gözünden dökülen yaş
serçe dudağında söz
kin dağlı dizinden taş

tanınsaydı kalırdı

gölgesinde yaşanmaz
güneşi görmen gerek
ilgisinde üşenmez
seviye ermen gerek

gözlerinde kurulsan