Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

Çıkamamış yokuşu
Sevmez değiş tokuşu
Maşallahı hak etti
Ankara mavi kuşu
.
Ateşinden düşünce

Pencerede duruyor
Saatini kuruyor
Yanmış tutuşur deli
Suyuna el vuruyor

Gelir dedi gelmedi

Derdim nedir dedim de
Bana güldü kedim de
İçimde yanar ateş
Yakmadı ki değdim de

Mani yazmak ereğim

Bucağında anarım
Kucağında kanarım
Bir kerecik gördüm ya
Ocağında yanarım

Bacılar yanmayası

sarpa sarınca
iki dudağın ucu
kelebekledir

alma yalnızlığına
gecene gündüzüne
dalma dınızlığına
ovasından düzüne

ağlayabilseydi ah

gecenin sonunda mı
ay sinik dağ ardıma
şayağı donunda mı
hay sınık bağ derdime

geçmişe donatmadım

almaz yanına sesini
inadına sessiz gidişi
korumamış ensesini
geçe şaplak gidişişi

başları ve ayakları

alnımda geçtiğin yol
yıllardan tez geçtiğin
tornadan biçtiğin kol
dallardan yaz seçtiğin

her rengine bürünmüş

an geçti
epey geçti yar
tan yeri bakır çalığı
saklandığın oda
gizli mi bende