Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

akşamın hüznü dokunur geceye
yalnızlığıma şaşırtır beni fiyakam
burnumdan solurum nedeni belli
yüreğim kalkışır çıkmak ister deli

yatağından kalkar kalkmaz düşe

güneş batarken
denizle öpüşmesi
tini okşarken

dolunaya bak
buluta serenadı

doğallığınla gelir
incecik ışık sızar
doğa gülüne belir
goncacığına kızar

tavşan kanı çayına

güz yaprağını sıyır
bakışında buz gibi
tenini tenden ayır
yakışında köz gibi

zamana geniş öykü

çığlıklar kopardım
boğazım boğum boğum
uzaklarda kalan özlem
düşlerim coştu kaynar içim
yorulduğum

düşlerden önce
karanlığa dalıyor
yanıyor
güneşten bir parçaya değmişcesine
doğmadan alacakaranlık

duygu esen yelde fırtına hazır
dağın doruğuna bulut karıştı
önüne sanmayın sırtına nazır
dol mutluluğuna unut varıştı

denizin mavisi gözüne dolan

gökte yeğnisin
yerçekiminde ağır
yürekte cansın
gözde filizlenmiş genç

başkaca iyi

duyduğu şarkılarda
kanat çırpınışta kuş
karşıdan yankılarda
bitecek değil yokuş

ışıklarda sönmeden

yanıyorsun sen
alev alev
karayakılanmayasın
başıezilenmeyesin

yanıyorsun sen