Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

dağa dayanıp
su içtim doruğundan
buzlu karından

kurak bir yaza
yağmur olup ta yağsan

damlayan kanda saklı
yerlere neden aktım
göz ıslanırken haklı
yerleri neden yaktım

hoşluk dolaşır tende

şiir kokulum
sana adanmış ömrüm
başak kakülü
yana taranmış örüm

keder gözünde

çekmecede kalmış
kara kızımın düşleri
tozlu bir sokakta
cebinde düşen kalem
şiirlerimde gidip gelen

soluğumdadır
kapının ardında dem
kan gece donar

yırtılırken an
gökyüzünde mavisi

gerçeği görme çağım
gelipte geçmektedir
vefasız ayak bağım
olupta kaçmakradır

tin yok kalıp neylesin

elde yazarım
kağıt kalem olunca
sanal solunca

ürkek serçe mi
sol yanımda güvercin

gözleri gülen
bir çocuktum ya
saçlarım uçuşurdu
yellendikçe bayırlarda
kokunu duyardım yanında

şiir yaşandığın andır
gözü görme mi farkını
yaşandığında inandır
sözü sürme mi çarkını

her şeye üstün sağlığı

özlemi burgacına
sorgulasaydı epe
yağlı kayış ucuna
burgulasaydı ipe

tutkusunaydı eden