Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yorulmuş beton yığını
cıvıltısında değil kuşlar
yok gamzelerde ışık
gözlerinde gülücük

yıldızları arınırken

geride kalan anı
geçmişten geleceğe
taşırlar mı insanı
geçmişten geleceğe

anılarda yaşadık

geçtiğin dereler
buz olmuştur görmeyeli
çalıları büyümüş
yolları düz olmuştur belki

doyumsuz güzelliği vardı

geldiğinde söyle
düdük bulan çocuk gibi
nedir sevincin
kimi beklersin böyle

düşlerinde gördüğün

dedikçe burnun dikine gidersin
gel bir kere olsun sözümü dinle
tuttuğun kırılır yere düşersin
gel bir kere olsun sözümü dinle

yanlışta ısrarda yanılırsınız

uyansın kokularında sevinç
uyansın uykularından sevi
gel ey sevgili özlemin dinsin
tutukluluğum gürlüğe sinsin
ozanlaşayım gönüller dolusu

ver ellerini
sür yüzüne elimi
gel gayrı yana

al ellerinden
dol yüzüne tomurcuk

gelin buraya
küfünü silin yüreğinizin
çıkınlarınızdan
çıkarın sevginizi

gelin buraya

sana gelince
sarıl soğuduğunca
üşürse kendi
çözülürse dilleri

zaman gelince

süremi daha beyaz dalında daha ayaz
düşüne kızılyaprak yeli serilir toprak
gelince göreceğin kıtlık derilir kurak
gelince göreceğin yeşil içindedir yaz

kaç pencerede sevgi yaşadığına kavga