Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sözü dese düğümü
izi gönlünde tutar
gülücüğü boğumlu
özü gülünde tutar

delice sevişmek var

izi kalınca
ayaklandı düşümde
ateş araladı
hemi büyümüşümde

külde dirildi

sonunda gülen
masal anlatın bana
yürekten bölen

sarındığımsa
dudağındaki sözün

izin düşerse şehre
yaşarsın doya doya
gözün değerse nehre
aşarsın boydan boya

yine sakla samanı

duygular senin
düşüncelerini ver
fikirler yeni
kalemlerini de ser

canın isterse

iti zarar yer
kâr kusar bizim köyün
yararlı bekler

boşuna bekler
haytası alıp gider

iyemde mi yalnızlık
ölçülünce yanımdan
yemde midir anızlık
dökülünce anımdan

gizem yapış yapıştın

iyesiz koca kenti
karanlığın ortası
zifirinde kırlenti
yalnızlığın ertesi

buzun içinde kuz yanı

acılanınca
sancılanınca
yüzün rengi değişir
uzak tut kendini
iyi bakın ha

ateşe tutsak
kaçmazdınız inatla
topuna katla

yıldıza batsak
açmazdınız böylece