Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

boşunum
dolduranım toprağı üstüme
kördüğümüm
papaz eriği gibi tadın
ekşidim dişinde kamaşıp

yüzümü görme artık
çirkin oldum sayende
neden geçmez hıçkırık
kirkit oldum sayende

dondurulmuş yüreğim

adı soyadı
parantez içine koy
doğduğu çizgi
öldüğü yılda bitti

sayfa içinde

öl
desen
acından
tike yemez
kokusuna da
yalanına korkar

gün aydan
ay yıldan eksilirken
bir baktık geride
unutulan anılar
simdi deşilir oldu

olan bitenden anlat
gecene kalmasın düş
senden çoğalır çınlat
hecene çalmasın kış

ayazda kalan üşür

neyi anlatırsın duysam ağzından
dağlar dolanırsan düz mü olacak
çoğun dinletirsin sor en azından
çağlar bulanırsan söz mü olacak

nazlanıp sevdiği uzağa düşmüş

kır çiçeğinde
bulduğum güzelliği
anlatamam ki

gözümün önü
saklısında gizemli

akşam yalnızlığına
ezan sesi dolunca
sevgim çay akışına
doğru gider olunca

ardı ardına neden

ten uyanınca
dünya nasıl uyumuş
can dayanınca
yaşanası buyumuş

ara bulursun