Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sabah açılan kapıdan
eşikte seslense duyar
betonarmede yapıdan
beşikte beslense uyar

hüzün yelinde esince

kaç ayraç açıldı üstünden
acılarda kanarken yürekler
aymazlığa kapanırken yol
inadına yıkıldı gölgeleri

erkin elinde tutku

akşamı alır
kalırsın bir başına
yerin ne olur
özlemin ataşına

kıvılcım sıçrar

gözleri ahrazı dillendirir
içten sımsıcacık bakarken
yüreğinde çözülürdü sevgi
güneş gibi ısıtırdı içimizi

gözleri görmediğimde

saçların sarı
ağaç döndü maviye
billura doğra
sevgi dondu seviye

saçların örük

zambakla açar
doyumsuzca bahara
sevda bülbülü
eser kavak yelleri

şahlanır doru

saçında yolum
kirli çocuklar geçmez
dört yan dört koldan
martılar söze uçmaz

saçında yeller

kalkınca limanından
kırık dökük bir gemi
okyanusa dek varacak
ya
saçını yalayan yel
yakamozlanır

yer göğün birleşimi
kızıla boyanırken
seherde yerleşimi
güzele uyanırken

karasaban dolaydı

sabahta olur
ayrılık kaçınılmaz
yol vuslata dek

çıkarsan yola
geri dönmene gerek yok