Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ayrılığa dur
diyebilmen zor mudur
neredeyse gel
sevda dediğin budur

kızgın kumlu çöl

gül gösterir kendini
alımlı yosma hani
orta yerinde durdum
hançerle ister beni

sokak ortası ölgün

göz yaşı
gözümüzün nurudur
ışıyıp süzülen
balığın
özünde sakladığı

gül ağlayınca
bir dalın çiçeğinde
bahara ışır
kırlangıç çığlığında

uçuk denizde

gözüm kördü diyene
şaşar da kalır mısın
özüm gördü yiyene
taşarda kalır mısın

isteyende kovarda

Gözlerinin içinde muta tutundum
Gözlerimin içi gülüyor
Kalmam için sürem bahar
Gitmem için kış

Gözlerinin içinde düşe tutundum

mavi denizler
mavi coşkun deli kısrak dalgaları
tepe gökyüzü
koca bulut dağları üstünde
ay
aya göz kırpan yıldızlar

gözlerin susmasın
çağlayanında yunarken
tenim sıcacık
yanağını öpem
kelebekleyin değem
anım kısacık

kirpiğin seviye ok
gözünden türkü akar
yüreğinden korkum yok
gözünden türkü akar

yanakların allanır

tomurcukla cemreye düşen
sevgi damlasıydı yaş
fırtına da derin bir ah
gözlerinden damladı yaş

ekmek emek şiir