Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

evinde dert kaynatır
kimse akla getirmez
çaltı kökten oynatır
kış sabaha yetirmez

güneşi başka doğar

kan ağlayınca sokak
tavşana döndü ürkek
yaza örtünmüş korkak
seni bırakamam ki

fişlenmiş künyemizi

'şair a.gül ataklı'ya ithafen'

gidişat takviyeyle
koca günler koca yıl olur
duymaları çok derinden
6.duygu güçlü

yıllarca yığılan onca sorunlar
nereden bakarsan del'eyler beni
dün gitti bu günde bitti yarınlar
bir dilim ekmeğe kul eyler beni

lokal dernek oyun nedir saymayın

umutları sabaha bitmiş
çığlıkları kesilmiş sokağın
kırlangıçlar el eteğin çekmiş
sıcak yuvalarına konmuşlar

yan komşudan geliyor mu

yamalıkları yaman
adam gelsin ah aman
filistinim yanıyor
umar ol göz boyaman
*mosmor yüreği yandı
**fosfor silah dayandı

güne gün ekleyip geçer zamanda
ömrünü tüketmiş farkında mısın
tüne tün bekleyip biçer kamanda
can değirmeninin çarkında mısın

saçında sakalın neden ağarmış

hiç uğruna ardına bakmadan
terk edip gittin
yangınlara saldın
umudum yok artık

duvarlar üstüme mi geldi

Gecenin karanlığında gezin ve
Bir ayının koynunda kal
Kızgınlığımda diyemediklerimi
Kekre bir tedire sürdüğüm düşleri
Her gece lodos ta dinlenen
Gözümün kurumayan neminde

baş karcı dağı
başımda ağarınca
bir köşedeyim
çerçeveye sığınca

sevi şarabı