Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

hiç ummadığın anda
hep yanında mı oldu
yokluğunda varlığa
hep yanında mı oldu

savrulup can evinden

toprak kokusu
güneş kokan teninle
sarılıyorsa
karanlığa seninle

eskiyen beden

her düğümü
hesaba katarken
unuttuğun neydi

her gidişimde
gözü yaşlı kalırdın
ardıma baksam
gözlerimden alırdın

ateşine külleri

her yandan
kuşatıldım
tükenmesin
sevdalarım

seveninden

gök çağrısında
korkak kanada şaklar
sırım kamçılar
damarlarında akar

kilitlenir mi

herkes kendince
bir şey
bir deli
bir aklı evvel

herkes kendince

külümü soğutacak
yağmur çevrilsin öte yönüne
yarına yağsın bereketiyle
herkes sokağa dökülmüşken
rahmete bürünsün

ötelenen bulutta
hüzünlerim kalmadı
kötülenen umutta
hüzünlerim kalmadı

paramparça bir düşte

içi gülüyor gözlerin
gülemiyorum
doluyor gözlerim
nasıl anlatsam
artıyor burukluğum