Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

o günden bugüne
kanatları yosunlamış
yarasa kanadındadır
an

ayak izi sinin yer gök arasında

eğri doğruya
öğrenci öğretmene
sargın kalınca

güzeli payda
dostluğu paylaşırken

ökse bir sevgili mi
soluğunda uzar gider
yüreğimin dili mi
yoluğunda tozar gider

çürük sevi öznesi

sabahın tan zamanı
uyku gelmez nicolur
dinginliğin zemini
duygu almaz nicolur

gecenin ucu sonu

sağanak yağmur
adım adım saçak altlarından
duygularımı da sürükledim
çarpıntı ısladı epeyce
duygularım kuru kaldı

acımadan yüreğimiz
nokta koymalıyız hemen
açılmadan yelkenimiz
nokta koymalıyız hemen

yasak yerlerde gezindik

unutulduğum köyde
unutmuşum yüzleri
yeni doğanları çıkarmam
gözlerinden tipinden
oldukça zorlanıyorum

tahta atlarım vardı
yağmur altında kalan
çelik çomak oynardı
köy meydanında olan
gönlüm sevinç dolardı

neredeyim ki
ıssızlığında şehir
bomboş kalmışım
yalnızım çarşı gibi

kuyuya salın beni

toprağa serpti tohum
aç değilim dost tokum
neredeyim bir bilsem
olduğun yerde yokum

yağmura mı yağdığım