Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ayrılığa sevinebildim mi
yalnızlıklara sarılıp
eğsem yüzümü
yerlerde bulur muyum

ayrılığın tadı olabilir mi

sorsan yüzündeki gölgeyi
gülmesini unutmuşluğunda
yükselen şafakta umudum
alnına sürdüğüm erkenci çiğ tanesi
ellerin buz gözlerin kanamış
suları serttir ayazlıdır köyümün

tanıştığında
ışıltılı geceydi
göz yaz güneşi
ısıtılan heceydi

aktı mı şiir

sanadır sözcüklerle
seslenişimin aslı
derin gülüücüklerle
ıslanışımın aslı

an akıp gidiyordu

aşk içinde ayrılık
aşk içinde sevda
olmalı mı

sevilmeden sevme
korkunç ivme

iştahla
geceyi kavurup yiyecek
alacakaranlığında şafağın

ateşle
şehre dolacak ışık

arı yalın dilden yazılmamışın
göç edenlerinle yola düzülür
yarı belin ilden kazılmamışın
geç gidenlerinle sola büzülür

anlaşınca varsın anlamazına

art niyetine kaçtın
düş bile göremedin
kuşkularla iş açtın
taş bile veremedin

sorunsuz yaşanır mı

ateşin elde tutan
alazından duruşa
elalemindin utan
dalazından yoruşa

kefinden arınacak

sevgilin birtanen nimetin vebalin
güzelin birtekin aşkın ışığın
çarığın çingenen
sana güldü

aspirin gibi