Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

gülden gelen kokusu
çilesinde demlenmiş
sevgisinden dokusu
özlerinde nemlenmiş
çilesinde demlenmiş

bir masal gibi
ağır öykünün yüzü
mosmor şiiri
göz yaşıyla okunur

köy kızlarına

çığlık çığlığa kalınca
gözlerinde ıslaklığın
sığlık sığlığa dalınca
sözlerinde tıslaklığın
en
koca

özlem sözle azalır
özle çoğalır
sol yanım incir
dulda yer aranır

ayrılık yıkar insanı

yara yaraya em olunca
yara tez kabuklanırmış
göğsünü yararak denize
saldırıyordu tekne
yalpasıyla

geri dönüş yok
unutamadığım giz
geldiğim güne

ışık ırakta
karanlık içinde
başucunda gece
dolanan yalnızlığın
çocukluk hüznün

kalmayınca bereket
açlık çeken çoğaldı
olmayınca hareket
yola döken çoğaldı

estetiğe özendik

ah dedim öte daldım
çocukluğumu andım
ak kedim sote aldım
çocukluğumu andım

hani o ağaç nerde

avucumda yangı kavuşuncaya
çocuğun hüznüne karışır andı
özleminde rengi savuşuncaya
çocuğun hüznüne erişir sandı

bedelinde öder gelip geçmeden