Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

dolandırdı giz başımı
umarsızlığa gark oldum
sulandırdı göz yaşımı
kararsızlığa çark oldum

kaldı özüm ötelerde

bugün uzaktır
dilim lâl
dolaşmasın kana

ulaşmasın gözlerin
yüreğimdeki gidene

gençliğimin hazanı
yaprak yaprak döküldü
bu gönülden sızanı
toprak toprak döküldü

çiçeklerim solmadı

şehirini al başına çal
senin olsun nesi var
nesi yoksa
tabanım yeter bana
üşenmeden yürürüm

dikenli tellerle çevrili
bülbülleri sessiz
aşk bahçesinin
yürek acısı iz

sardı her yanı

kötünün derisine
batırmaktır dileğim
uzağı berisine
getirmektir dileğim

kalksın gözünde perde

şans
sevi
tüyen baca
yetecek aylık

tokalayacak dost

ağarmış sabah
daldan kopmuş gül gibi
sessizliğinde
küsüyorken geceye

ayazlanmışsa

anlat bana güzelim
kargacık burgacık
karmaşa içinde erk
diğer adı yoksulluk

iteleme kıyı bucak

dik durmazsan
omurga eyleyeceğini eyler
zedesi kalır omuzunda
dik dur

alkışlamasam