Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

serçecik
küçücük yüreğin
sevi korkutur seni
özgüvenin yitiyor

çapkın şahinden koru kendini

bir meyvanın yarısı
sensen yarısı benim
dost başına darısı
sensen darısı benim

mutluluğu paylaşan

Kapıyı çal da gir
Yaldızlı dizelere
Rengini soldurmadan
Karanlığa aldırmadan

Dolduğun odandan

suskunum
yalnızlığınla bıraktıklarından
tavşan dağa küs
dağın haberi yok

sesim karcıktı

gemiler uğramaz artık bu limana
kuşlar göçmez bu gökten
karabasanlar egemen düşlerime
yürek yangınlığım harmanlanır

gözlerin usuma dolan

görmek istesem
dayanamam
göz yaşlarımı tutamam
sensizde kalamam

sensiz hiç yaşamadım

serinliğinden esen yel
şemiğe doğru yel eser
derinliğinden en teyel
emiğe doğru tel keser

sarıldığın mı kolunda

boncuklanmış yıldızlar
göğe asılmış gecede
kulvarında taş kesilmiş yolda
aklığında sıcacık bir kadıncık

dilin ucuna dek gelmiş

seviye yansın yürek
içinden küllenmesin
göğünde yükselerek
gözyaşı göllenmesin

bir kıymık koparınca

güllerce aç gönlümde
koksun ilkbahar gibi
meltemle es günümde
bedene dolar gibi

gözden çıkma göreyim