Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

dostuna gider yola ırmağa çağlayıp ak
dalına gül astığın em olup yarasından
üstüne öder dol da göz yaşlarında yak
alına gül yastığın em olup yarasından

alana katıp süren taşından alem eyler

eli boş gezen
bizim içinde gezin
kollarım koptu
eve bıraksam dönsem

pazar bitene

bir zamanlar
eflatun sokağı vardı
denizlide sevilen
şimdi kayboldu

eflatun sokağının

elimden kayıp gitme
ikinci bahara ne kaldı şurada
öyküler öykünelim
şiirler söyleyelim
dolu dolu yaşayalım

ışıyan an içinde
talan edilen ömür
ağıt söylendiğinde
yalan edilen ömür

gözündeki her damla

bir gül
bin esrara bürün
yandım dedikçe
gülüm har'a görün

vazonda süremlerin

ne bereket içinde
yüzüyorsun
ne görkemli bir yaşantın var
bilmen güzel
varolmadığını büyük gözlerin
bizi koruyacak dev kanatlı

adını sen söyle
gün çekilirken deniz dibine
kâğıt karton plastik teneke kutu şişe
toplayan

uyku gelince bir bankta parkta

duyarlılıklar var
alışkanlıklar ötesinde
sarp alışlardan
canavar tinlerde bekleyiş
ağlamaklıyım

sıcacık gülümseyişin
ah yüreğime inişin
işin yoksa kase cacık
gecenin yerinde sabah

erinç bırak giderken