Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

umutların çözülüşü
avuçlarımda gevşerken
gün yanığı ellerine
dudaklarım değince
yıldızlar kayar gözlerinden

kalınca hambatın orta yerinde
soluğum emişte soyamadım yar
yaralarım sızlar kaldı derinde
hem gezi hem işte doyamadım yar

dumana bürümüş yolunu da kar

fesleğenimle gül yaradığımdı
deli gönlüm seni nerde arıyor
dağında taşında taradığımdı
deli gönlüm seni nerde arıyor

saksılarla durur dokunuşuna

gelecek de sayıyor
bir adım attığı yok
karagözü bayıyor
muradım attığı yok

yağmurları oluklar

gözüne bakabilsem
zorluğu yüzüne kaldı
yüzüne akabilsem
korluğu köze kaldı

güzelliğinle yaşa

güneşten doğuşa silkinse akar
ilk doluştuğuna erkin direncin
sevilenden seven yüreğin akar
ilk buluştuğuna ürken güvercin

gönülde coşunca sever torlağı

başlangıç noktasına
dayanan son noktaydı
yıkıldığım geceydi
patlamıştı içte

unutuldu mu

çeldirmeden özensin
akar gider taşkına
yeldirmeden üzensin
yakar gider aşkına

bahçende gülün açar

serinliği yok güzün
aralıktan kış geldi
buz mu tutar sözün
sıralıktan kış geldi

gözüne hüznü nemi

kırda başıboş
kısraklar gibi koş
barbağı taşıran
son damla gibi düş

tepeden kente