Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

dönebilir miyim an savuşunca
kimi neyleyeyim gelirse gelsin
gecenin ardına gün kavuşunca
kimi neyleyeyim gelirse gelsin

kilimi sermişin ornaz vadiye

süt kokuluydu
kerpiç gibiydi kaymak
çanak içinde
ovala yufka ekmek

başka istemez

ne desem şimdi
seni çok seviyorum
kulaktan girip
ötekinden çıkıyor

elimde değil

karanlıklarda kalmış geceleri unutmuş
dolunay gülerse dur yıldızlara bir bakıp
mor ötesi geceden kayan yıldızlar akıp
karabulutlarınla gökyüzünü koyultmuş

şimşeklenecek hava o gök gürültüsüyle

sevgi yakar mı
küllerini savururken yürekte
yüreklere akar mı

bakışında kaç tomurcuk yüklendi dala
kaçı çıkacak yola pıtırcıklanacak doğa

ince ince dokunsam tenine
tin derinliklerine
kırlangıçlarla çığlığı bölüştük
payıma düşene yetinsem

yorgunluğuna yapışsam

aydoğsa duymam görmem
perdeler sıkı sıkıya kapalı
geceleri sokakta yalnızca
yıldızlarla ayla ayazıyla paylaştım
süremin en yalnızıyım yalnızım

fiyakasından geçilmez
sözünden sözüne bakıp
rengin rengine seçilmez
közünden közüne yakıp

sessizliğinden beriden

yüreğim de nesin
yüreğim denesin
neyineydi hevesim
neyi neydi heves im

uyaklarına varılmıyor

doru küheylan yelesi
yeller estiriyor geçerken
ova içinde ekin kokulu tarlalar
yarpuz nane keser burnunu
çaydan geçerken