Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sanırım
o gece
seni gördüm
en çok istediğimdin
o gün

salıvermişler deveyi
ağnadığı yer köyümüz
tozlu geren diken çaltı
kaynadığı yer köyümüz

temmuzda kır kafalarda buz

sakın koparmayasın
gül gülünden özenir
çekin çeki oynasın
el elinden uzanır

ah halıma halıma

salıncaklarda
sallansam
kolan vursalar
belime
söyle yavuklun kim
kim olduğunu

düşlediğini dışa
özüyle süren şair
gerçeğini alkışa
sözüyle düren şair

güneş gece körcedir

derinliğine bakıp
güzel gözleri düne
gülüyor mu sahiden

serinliğinde yakıp
güzel gözlerin ona

anlatamıyorum
kalıyorum orta yerde
kirli bulutlar
küskün gibi bana
ağlayacak gibi

sevgiden yoksun
yalnızlğa sarılan yüreğin
boşlanan duygusuz yıllara yanar
gönül her dem seni anar

sahipsiz kaldı mezar

cama vurduğu
yağmurun damlasıydı
kıskanır buğu
yağmurdann cümlesiydi

zamansızlığı

kerpiç evimizden sor
bir yorganın altında
yoksulluğumuzu kor
kal sergenin katında

şecereden doluştuk