Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ciseliyordu
ince ince
için için ağlıyordu
yüreğimize
erinç yağlıyordu
özlemlerimize

karanlık çöktü
yağmura döktü içini
ıslandık
sudan çıkmış gibi

gözlerinin önü
kuyu karanlığı
veysel öğretmenim
tuzaklı teller
örülmüş çevrene

Akça güvercinimi
Ürkek güvercinimi vurdular
Toprak kızıla bulandı
Karanfil kan kırmızı oldu

Yoldular dalından

yarası olan gocunur
solmadan katmadan söyle
huylanan elbet ocunur
almadan satmadan söyle

kuzu postuna giren kurt

yıkıldı san bu gün acun
sorma başa gelenleri
mevlam her kula versin gecin
sorma başa gelenleri

beni bana döndürenim

Son yazında ömrün
Hazan sarmışken çevreyi
Otuz yıl içinde zor tanıdım
Sonradan çiçeklendim

Doyasıya yaşamak isterken

güller değil
bahçeler soldu
sesinden

sol açkısını
gündemden

yandı içim cayır cayır
sivası kana buladılar
kalmadı kimsede hayır
sivası ana suladılar

madımak otel karardı

bedeloğlu mehmet ali
size geldik dört bir yandan
barış tolga havana'nım
size geldik dört bir yandan

sıcak sıcak ter ter akan