Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yoksulluğun gemisi yükünü aldı
ekmek limanına varır sayalım
düşüncesiz kafa kurşunla doldu
kaçak yalanına vurur sayalım

acımasız yeller dalımı eğer

ilk gördüğüm geceden
selam olsun sevdiğim
çit ördüğüm bahçeden
selam olsun sevdiğim

durup duru bağlamam

yele karşı yaprak diline özgün
sele karış toprak eline süzgün

elleriyle sana ev yapacağa
iliksi kuşlarla çok sapacağa
gözlerinde kırpıp göz kıpacağa

sana sıkılan her kurşuna karşı
güllere sunayım seni filistin
insanlık ne gezer şeytana çarşı
küllere banayım seni filistin

korktukları belli her hallerinde

seni imgeleyenler
ıraksayıp taramada
seni simgeleyenler
duraksayıp aramada

yüreğimi acıtan

seni seviyorum
kuşku duymadan
ölçeksiz

seni seviyorum
keşke demeden

özlerimi soraydım
dışlanmaktan bıktım
kir sulardan çıktım ey
gözlerime gireydim

menderesi yaşladım

uyur uyanık ışığı gelir
bulutların içinden
geceden
nemli kirpiklerin
gözlerin yanmakta mıdır

sessizlik
ve
sensizlik
doluyor odama
diyebilsem bir
babama

Yıllar sonra Egeli yurttaş
Askerlik arkadaşlığına dayanıp
Ziyaretine gitmiş Egeli arkadaşına
Yenileni
Denileni kıyıya koy
Sıkıysa yumurtayı çiy soy