Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

gözlerinle gördüğün
mavi evren doluydu
ellerinden dürdüğün
yaşamanın yoluydu

söndürülecek tamu

ateşlerin yandığı
tarhana kaynadığı
sütün taşırıldığı
kaymağın alındığı
yoğurdun
peynirin mayalandığı

Susuz kavruk
Kırda bozkırda
Çatlayan toprakta
Susuzlukta kıtlıkta
Kuruyan bitkilere ağaçlara
Üzülmez misin

düzen tutmaz bağlamanın
perdelerin dönmüş yüzün
ne oldu sana böyle
haydi gel söyle

düzen tutmaz bağlamanın

yıllar yılı
yıkılası
yokolası gurbet
gurbet arada bir
köprü de olsa

boşuna
biriktirip durma
havalar sıcak
kokacak

boşuna

anı hambat düzünde
mezarı yol üstünde
gören gözü utansın
çaltılığın yüzünde

anam kara çocuğun

yıldızlar kırpışır
gözlerinde
umuda çiçeklenir
cemreler düşer yüreğine
can olur yürüyen sular
umudun yeşerir

unutuldu geçenler
kumu kaldı sel gitti
anlatıldı bitenler
demi kaldı yıl gitti

evinsizi ağrıttı

çimen ucunda kırağı
eriyip gidiyor musun
aklın içinde merağı
sürüyüp gidiyor musun

acı sızlar hoyratlıklar