Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

mağarada yaşayanlara benzedim
paspalım
ayrıldığımda
yüzümü denize döndüm
iskelede bir hayalet vardı yanımda

ninnilerde uyuttuğun
sevmelerle büyüttüğün
ağlamalarına kıyamadığın
ele avuca sığamadığın

ninnilerle büyüttün mü

saçların deniz dalgalı
her telinde yelin izi
kaşların koyu gölgeli
ten rengine düşen tuzu

sarılamadığım kokun

ağzın açıp yorulma
defterine yaz yarim
uzak kaçıp kurulma
gücün yeter ez yarim

çabala dolsun külek

ağlasam her gece
gizlice
sevgilim
usuma geldikçe

uzanıp kanapeye

ayrıldın
kanar yüreciğim
sefile döndüm
acıdılar mı bana

kayrıldın

bayramyerinde seri adımlarla
soluk soluğa gidişlerde
her tür insanla karşılaşmak olası
an güne düşüren sancılarda gizli
günün her saatinde her an her şey

dökülmüş birden
kocamışça besbelli
çakmak taşları

kim bilir kaç yıl
geçti aradan zaman

' aysegül atakli'ya yorum'

Karardıkça sevi
Ağarır saçlar düşler
Ranza batar
Acısı kâr

kan ağlayan kırmızı güller
yağmur rengine bulamış
toprağa dökülüyor
gurbetin aşı soğuk kışı soğuk
geceleri uzun saçaklarda buz gibi
loş odalarda geçiyor ömür