Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

küser miydik birbirimize
istediğin olmadığı zamana
kızılcık fırtınasına dönerdi
hambat ovasını boyardı Acıgöl
bir başka iklimde dalazlaşırdı

bilindik sokağın arsız çocuğu
her an deli her an zıp çıkar
bir elinde sapan ötekineyse
karşı ağaçların ele geçen dalı

bir türkü tutturmuş tırmanır

Tadı damağında kalan
Ulaşılmaz uykulardı
Hayal meyal düşlerde

İsteminde dünden bir şey yok
Yarına umudunu beslemiş

özlem türkülerinde
özlenenlerin gözü yaşlı
özleyenler ağlıyor
yürekler sessiz
dokunmayın kederime

hüznüm
tende yok olurken
yüzüm
bende mi

kederim

Susuz kavruk
Kırda bozkırda
Çatlayan toprakta
Susuzlukta kıtlıkta
Kuruyan bitkilere ağaçlara
Üzülmez misin

düzen tutmaz bağlamanın
perdelerin dönmüş yüzün
ne oldu sana böyle
haydi gel söyle

düzen tutmaz bağlamanın

gök bakır rengiyledir
kır acının içinde
belirsiz seslerledir
yaz gecenin içinde

güneşin son ışığı

kabanları ıslanmış bir köyde
serçe cıvıltılarında
ilkgün ışıklarıyla
oynayanları görsen
tanıklığını istersen
çöpçü eskiten parke taşlarına sor

yağarken yağmur
dolu dolu sevda
yüklenir insan

daha sıkı sarılırsın
paltona