Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

küser miydik birbirimize
istediğin olmadığı zamana
kızılcık fırtınasına dönerdi
hambat ovasını boyardı Acıgöl
bir başka iklimde dalazlaşırdı

su perilerini
çıkarmadın mı daha
gözlerinden
erinde seherin
acısını duyduğun

toprağımda çalı ve çaltı biterdi düne dek
çam olmaz derlerdi de inanmazdım
şimdi görünen çamlı bir çaltı
her evin önü ardında öbekleri
gerene can geldi

duru su çağlayınca
bıçaklanarak koşar
kayalar ağlayınca
bıçıklanarak coşar

bir yanım eksilince

kör karanlığında gecenin
bilinmeyenli sorun sancıları
tüy denli yeğin sessizliğin
dilimlenmiş bitmez acıları
eli kolu bağlı tutuklu gibi
dolan karanlığın koynunda

dün bugün yarın
benlik
anasını arayan yavru
gökte yerde denizde
yıldızlar kolye sen pırlantası

Eklemiş gerisi yok
Beklemiş birisi yok
İkiden üç olacak
Teklemiş serisi yok
.
Yazacak en sonunda

atma türkü yakarım
deli çaydan akarım
çalı değneği yoksa
boğazından tıkarım
.
düşü görür yaşarsın

Yağmuruna ıslanır
Deli gönül uslanır
Divane tava gelip
Delilikten usanır

Nerelerde ağlanır

mutluluğa koşarım
sevdiğimle coşarım
delice yandığım an
yüreğinden taşarım.

bir deli taşın ekler