Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

zifiri karanlığı
ben örterim
yumunca gözlerimi
karanlık maranlık
göremem
ki

tandan sonra
ağaran
hüzün vurgunu
gönlüme ışıdın
sevgilere boğdun

gül açan yüreğinde
bıçak kemiğe değinceye
dek sürecek
uzaydan inenlere
sıra gelecek
gökten gelmediyse

sevdiğim
terk etme beni
gidersen
kiminle didişirim

dağ olsam

yazarım düşlerimi suya
dökerim renk renk boyalarımı
ebrular oluşur
unuturum kağıda geçmeyi

yazarım düşlerimi şiire

kırlangıç kanadına tünese
yuva yapışına tanık olsa
elsiz ayaksız nasıl örüyor ki
umudunu tazelese demle
yarınlara neler devşirse

sevdikçe yanar korlanır
uzaklaştıkça karlanır
yüreğim

sevmek dert sevmemek ayıp
ortasına acıtan ve acıyan

susunca tümce
dilim kelepçelendi
yalnızlık başlar
koşar adımla kaçar

tozun alırken

dili bilirim
sevide payı yoksa
gözüne kurban
kirpiğinde ki oksa

adını andım

yorgunum
bir gün öncesi gördüğünüzün
ölüm haberinin selası ulaşan
çekip çeviren yaşamı ölüme
yazı kışa beyazı siyaha