Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

derinliğine bakıp
güzel gözleri düne
gülüyor mu sahiden

serinliğinde yakıp
güzel gözlerin ona

anlatamıyorum
kalıyorum orta yerde
kirli bulutlar
küskün gibi bana
ağlayacak gibi

sevgiden yoksun
yalnızlğa sarılan yüreğin
boşlanan duygusuz yıllara yanar
gönül her dem seni anar

sahipsiz kaldı mezar

inan çok sevindim o gün ağladım
neden bu sağanak diye sormana
çevreme bakındım yürek dağladım
keklikler konaklar diye ormana

düzensiz kara bulutlar havada

yayla köyde fesleğen
sardunya kokulumsun
gönlüme esin değen
sardunya kokulumsun

derde derman otacım

özlediğim düşten yoluna baktım
sancısındayım da gelip görseydi
esti sevdan yelin uğruna yaktım
sancısındayım da gelip görseydi
susamışlığım bir tas su verseydi

sanırım
o gece
seni gördüm
en çok istediğimdin
o gün

yaşadığın evrene
doya doya sarılıp
kuşadığın çevrene
boya boya karılıp

gökkuşağı dolasan

seherde uyanır güneş
uzakta küllenmiş kor
öğle kayalarında
kertenkeleler güneşleyen
ikindi otları sararır
gece evren boşluğunda

bir an görmese seni
ne olur
soğur su donar
yanar bu adam

senden ayrılırsa