Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

dili bilirim
sevide payı yoksa
gözüne kurban
kirpiğinde ki oksa

adını andım

yorgunum
bir gün öncesi gördüğünüzün
ölüm haberinin selası ulaşan
çekip çeviren yaşamı ölüme
yazı kışa beyazı siyaha

ıslak günlerde mutluydu
gülerdi kırmızı çiçek
bülbüller sustu kutluydu
çilerdi kırmızı çiçek

neydi o coşku heyecan

Sevgisinde sevdaysa
Kederini unuttu
Ayakları yerdeyse
Kendince bir yol tuttu

Kavrulunca pişmedi

şehirleri yabanlar bastı
yollar kapandı
doruklara çekildi yurtlar
karlı yükseltilere yüründü

yeni türküler söyle dost

gerekçesi bu muydu
sunduğun yalan oldu
naz edişin demiydi
yonduğun talan oldu

beni gece anladı

an buharlaşırken
yaşlanıyorum
kırışlar çizgi açarken
hoşlanıyorum

ayazgece sancılara

alo dendi şaşırdın
hasta mısın gülmezsin
gözlerini taşırdın
yasta mısın gülmezsin

kara toprak doyunca

uslanmayan gönlümde
bir çift sözün çok geldi
olmadık şey dilimde
bir çift sözün çok geldi

anlamakta zorlandım

bir çift
park kıyısında
oturmuşlar can cana
aslı adama aslı

kolu sarmalamış