Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

geceler dağlar
üstüme hüzün eser
benim dostlarım
hep birbirine küser

maşa olunca

gidelim bu şehirden
köy çocuğuydum ben
köyüme gitmek isterim
köyümün yıldızları kaynar mı

kırlangıçlar yine çığlığında mı

duyurmayın ha
saklı kalsın yürekte
geçmeden aha

buyurmayın ha
aklı kalsın merakta

biten ben miyim
kaç sürem gitti bilsen
sözün bittiği

söylediğimle
geçirdik yazı kışı

ışığa değmemiş perçem
gözlerinden uyku yanar
yavrusuna tüner serçem
baharın terkinden donar

güneş tanla dağılmadan

tez ayak uydurdu eli boşta kaldı
sevgiden yoksun bir garipti
ortada dönülen yol gözün önündeyse
nice kural dışılık gözüne çarpacaktır
nice aymaz geceden
yıldızlar göz kırpınca

ikindi sonrasında
geceye çöken bulut
bereket sofrasında
yüceye döken umut

omzuna biner ağır bir yük

kimine erken
kimine geç kaldıysan
geçiyor derken
eline ne aldıysan

neredeydin dün

bir kış süremi günlerinin birinde
uzadığın anlara
korkunç gecelerde yalnızlık
ve fırtınanın
ıslığı ıslandı

yüreğe dolan acı
aynalardan ilacı
ses verişine bakıp
uzun süre kiracı

derinlerden gelir iniltisi