Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yalan yere gelir bilmeyeceği
eloğlu mersin o tersine gider
gözyaşı sel olur silmeyeceği
yastığı boşaltır içinde dider

salkımlı saçağın top zülüfleri

elsiz ayaksız
yele hemen açılır
elinden asla

alacalı bir resim
esintiyle gidip gelen
kollarımda kelepçe
canhıraş solumaktayım

kör karanlığın

Ne yazmalıyım
Uğur gelsin başına
Rengarenk kelebeklerde
Bahar yaşına
En güzel günün doğsun
Nergislerle fesleğen dallarında

sevi alazı dağlamadan ciğerimi
geç kalmadan gel
yel sürümeden değerimi
geç kalmadan gel

günüm karalandı

yağmurdan sonra
ebemin kuşağı
altından geçsin
çağırın uşağı

sevinç dolarız erken

gönüldeki ahım düşer yüzüne
günahı vebali çıkar sonradan
özlemiydi yare döşer közüne
günahı vebali tıkar sonradan

yaralarım yüze göründüğüne

güvercinimi vurdular
yıkıldı yüzü koyun
toprak kana boyandı

uskarının teki delik
ellibeş yaşında

her yerde
başka batar güneş
ışığın sönüşü her açıdan
buluta
göğe
denize

Yorum/murat aydın'a/

dokunursa zehir
okunursa rahmet

ulaşırsa nehir