Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sessiz oluşuna sallanır dedi
yorulacak mıydı söz arasına
suya doluşuna yollanır kedi
sorulacak mıydı güz arasına

umarında susar öteye kaçar

umudum yaşatır beni
kuytu içindeyim
yaşamın duldasında
yalın dingin

sevgiye özlemdeyim

her söz yalan değilse
doğrusunda utanır
her göz kaşa eğilse
doğrusunda utanır

uykusuz geçen gece

temmuz sıcağı gibiydin
yüreğim erken terledi
ana kucağında mıydın
hemencecik şekerledi

hep aradım ereğimde

pencereden açınız
içeri hava dolsun
şecereden kaçınız
uçarı tava dolsun

gömü yeraltındaki

denize uzak mı uzak
bir o denli de yakın
hep ekilirdi kozak
hay aksiliğe bakın

deniz içinde adın

dudağımızı ısırdık yalnızlığa
kuşun kanadına astık umudu
acı da dağlanıyor yüreğimizde
en acımasız sancılarındayken

görünmez yerinde bölünüyor

anadoluca
anadolu kadını
eşiyle birdir
dağda kırda bayırda

tanıyan tanır

er olduk bugün
netcen gardaşım gitişine
sorudagaldım
maffetdin beni

ibrem çelikli

görünmeyeli çınar göçer
boylu boyunca devrilir
içime içimden geçer
sevgilerinden çevrilir

yalın duru gölde gövel