Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ikliminde solduğun çiçek
dalından düştü düşecek
kışın esen poyrazında
kırağılarda sarın beni
yürek yarası onmadan

sessiz kuşların/kanat çırpışlarında
şiir başların/kirpik kırpışlarında

bakışlarında/soluğuna ilmeli
yakışlarında/türküleri bilmeli

çocuğum büyüyorken
sandım küçülüyorum
türküler söylüyorken
yandım ölçülüyorum

düşümde yanıyorum

gitme
bitmesin ilkyazlarım
dökülmesin
dallarında ışılasın yağraklar

şahdamarından

diline dolanırdı sözcükleriyle birlik
yavan ağızlarına dökülen akar suyu
yılan kıvraklığınla durur esen yeline
kuyu derinliğine soğukluğunu göster

bedenin kıvranışı zilleri titreşimken

acaba diyen gözleri
barış dalı yüreği
sevdanın çiçeği
kana boyar özleri

akgüne özlemi

Açık kapılara doldun ayazla
Poyrazla bir estin üşüdüm kaldım
Lapa lapa yağan karla beyazla
Muştulanan sestin düşündüm kaldım

Geceleri uzun uykular kaçık

kalınca duvarsın sandım gözüme
başkaca duvarı ördüğüm mü var
salınca selamın yandım sözüme
sevdası üstüne sürdüğüm mü var

yandığımdan bilir su bile vermez

insan olana yanışın
duruca kaynayan su
sevgi dolana kanışın
kuruca kaynayan su

yayla yeli eser başa

kırlangıçları yok evlerin
köylerin kasabaların şehirlerin
ne oldu kırlangıçlara
kureyşlileri korkutan kırlangıçlara
insanlardan çektiler çekeceği kadar
rövanşı kayıp ettiler