Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

dokunmayasın hani
dağlarım yüreğinde
türkü söyle külhani
bağlarım gereğinde

bir başına kalmasın

mutlu muyum
öne dağ olanlar
arkada kuyu var

mutlu muyum
önde tutamam

Her canda
Can taşıyan canlıda
Emeğin varsa
Mutlu olmalısın

Ses duyanda

hastayım ve yalnızım
seni yanımda sanıp
mutlu ölmek isterim

sesteyim ve yalnızım
düşlerine aldanıp!

bir damla
yaşın olsam
gözlerinde
sevda yüklü

saçlarını savuran

boşa geçmez bir dakikam
boşuna çabalarım
boş kalmadan
elime dilime ne düşerse
üstüne düşerim yılmadan

birbirimize desek
engellese birimiz
sevinçlerimize ek
çengellese birimiz

süzüp güzel gözünü

biri bakar
biri düğümlerken
akıştı sessizlik
kışta aklık

biri yakar

duraksama koş bana
bir çift söz edeyim
kanıksama boş yana
bir çift söz edeyim

kulağını aç dinle

ağladığımı duymadın
karanlık bir yerdeyim
sucuk gibi terdeyim
gece değil eminim
bileklerim kan içinde
zincire vurulmuşum