Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

günden güne buruldum
gam doluyum hüzünce
duru suyum duruldum
çam balıyım süzünce

güleceksem ağlarım

damlasından bakınıp
duyduğunu her yana
simlesinden sakınıp
doyduğunu hep ana

gözünde ışık yanar

de
deniz mavisi
sözcüklerle
dünya
bir sözcüğe
üveyik dözüne sığsın

bir arada çalıp söylüyorsak
tadını sorma
soğanın cücüğü gibi
hararete dönüyor
yüreklerin rengi
pişiyor yanıyor kavruluyor

hiç sevgilin oldu mu
allah aşkına
aşığım der
dolanır durur musun

hiç gündüzleri oturunca

yanıtsız soru
takılırsa usuna
yelde getir yan
dön gel artık sevgili

süremler sürdüm

baharla birlik gelmeliydi
nedendir
gecikişin
çiçeği yaladığı gibi

ayazın

yakaranlık çöktüyse
dolunay dolmuş gece
yakar anlık söktüyse
dolunay dolmuş gece

yürek dolunca sustun

yelin eteğinden tutup savrulma
doruğuna ateş banıp kavrulma

dudağında kaldı yenmedik balı
yanağında aldı konmadık çalı
çanağında saldı bir bağlam alı

ne zamansa gelince
kapı çalsan açarım
yıldızla ay çalınca
sitemleri saçarım

geçiyorsan el ele