Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

titrer sesinde
özlediğini söylüyordun
da
özlemediğimi söyledim mi sana

yerli yersiz düşlerini

Sonunda geldin
Yârin kokusuna
Gülüyor mu çocukların
Acıyor mu yalnızlığın

Sonunda geldin

yıldızları kırpınca
ayakları yoldaydı
dolunaya çarpınca
dayakları daldaydı

kimdi sokakta gezen

zaman derdine em olunca gör
soğuk yüreğinde üşür karlaşır
uyandığı ana dem dolunca gör
soğuk yüreğinde üşür arlaşır

yoluna dönülse gurbetine bak

ilkyaz sonyaz derken
tez geldi kış
gitmek bilmez
bitmek bilmez

yağmur eser bir yandan

soğukta kalmış
titreyen ve titreten
bir günde
küstün bana
yalnız da yatılmıyor
yastık yorgan atılmıyor

söğüt ağacı çay kenarında
dallarında sevda kokar salkım saçak
kökler derinde
esin kaynağıdır hep
görür görmez dibine oturasınız gelir
yolun geçersen yare varırsın

sevi
çorak topraklara
akan suyun sesi
dalında bahar ve büyüsü

sevgi

doksan yıl öncesi
dörtte üçü araptı
şimdi barış içinde yaşanılan
filistin haraptı

T.Hertz öne düştü

aydınlıktır sevinin yüzü
yüzünde gülüşün fesleğeni
yanar özden bitimsiz ateşi
yüreğinde açar nar çiçeği

seviye karışırsa cinler