Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

külümü soğutacak
yağmur çevrilsin öte yönüne
yarına yağsın bereketiyle
herkes sokağa dökülmüşken
rahmete bürünsün

her dem içinde bir
sevgi demlenir

her an içindedir
saygı anlanır

toprak kokusu
güneş kokan teninle
sarılıyorsa
karanlığa seninle

eskiyen beden

her düğümü
hesaba katarken
unuttuğun neydi

her gidişimde
gözü yaşlı kalırdın
ardıma baksam
gözlerimden alırdın

ateşine külleri

hüznü dökülmüş yola
kucağımı dolmuştu
gıcırdayan karyola
bucağımı bulmuştu

özleminden değince

deniz köpürüyor
dalgalar atlılar gibi
ine çıka kabarıp
köpüklerini sürüyor
çığlıklarında martılar

eserse sevdasından
buz gibi honaz dağı
küserse sedasından
söz gibi honaz dağı

kırk budaktan tepedir

gök çağrısında
korkak kanada şaklar
sırım kamçılar
damarlarında akar

kilitlenir mi

bu ucunda ben
öte ucunda dünya
uzakta mıyız
hiç kavuşamaz mıyız

bir aradayız