Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

türküyle
gönüllere varıla
gönüllere sarıla
gönüllere erile

türküyle

Sana yakınım hemi çok yakın
Kaçamıyorum
Koşamıyorum
Soluğunu ensemde duyuyorum
Soluğum ensemde gerçekten

boşuna yürünen yol
hoşuna sürünen kol
tüme giden uzunluk
darmadağınığım sol

adım atmada düştü

tek
kaledir
kale içinde
kale suru belirsiz
kapıları kayıp dört mü beş mi
evleri dükkanlara döndürülmüş

taşından çalısından
kekiği boy gösteren
boşunda salısından
kekliği toy gösteren

dikenindedir çaltım

taştı su
çaydanlık altı söndü
ocak üstü sulandı

taştı çay
yatağı daraldı

acıyor içim
ırağa baktığımda
çocuklar için
kuyu karanlığında

yoksul ve yoksun

bağlama yanıyor
temmuz ayında
ustası korlaşmış
temmuz ayında

çay düşmüş sele

erken kalktım işe yolu doladım
yürüdüm yol boyu doğa soludum

bahara merhaba dedim
çiçeklenmiş dala
bizim delioğlana

en acısıydı günlerden
hüzne dolduğum gün
sensizliğin içinde yapa yalnız
hekimsiz ve kimsiz
yürüdükçe ateş düştü yollara