Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yağan yağmurun
bir kırılışı vardı
gözüme kaçan
bereket toz toprağın
çizgisinde yaprağın

önce böyle değildim
alnımda yol çizgiler
salkımsöğüt eğildim
yanımda dol çizgiler

yağdı türkü söyledi

bakışından buğun eridi bitti
çirkinliğine mi heves edecek
akışında kuğun sürüdü gitti
çirkinliğine mi heves edecek

gece karasına saçın tarardı

çıtlık ağacın durur
gece yangınlarına
yücel angınlarına
sevi üşür kudurur

ayak direr tanıdık

çekiyorken zorluğu
sancısı buluyordu
sekiyorken korluğu
yangısı doluyordu

tadında belenseydi

yüreğim ağrılı dinmeyecek mi
alıştım hüzünlü sevdalılara
çekip gidişine denmeyecek mi
yüzsüz sağır bencil kör adıllara

yüreğime söz mü geçirebildim

çekirdeksiz kara üzüm gözlüm
dalıp giderim
gözlerin aklıma düşünce
tatlı bir düş
tatlı bir gerçek
tatlı ve rahat

önüne dizim çöktüm
özüne gizim döktüm
yağmurla toprağıma
gözüne izim söktüm

yüzüme acıdın

sıyrılsam ışık değneğinden
yanılsamadan güne gelsem
terinde kokulardan gülsem
ayrılsam ay sağanağından

adamın çatlak yerinden sal

çiçeğine rengârengim
istemez mi yorulmanı
sevdasına ol ahengim
istemez mi sorulmanı

insanoğlu unuturlar