Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

şans
sevi
tüyen baca
yetecek aylık

tokalayacak dost

ağarmış sabah
daldan kopmuş gül gibi
sessizliğinde
küsüyorken geceye

ayazlanmışsa

anlat bana güzelim
kargacık burgacık
karmaşa içinde erk
diğer adı yoksulluk

iteleme kıyı bucak

dik durmazsan
omurga eyleyeceğini eyler
zedesi kalır omuzunda
dik dur

alkışlamasam

uzaklarda akıyor
kalabalığa bakın
çıkan öze bakıyor
uyma alığa sakın

duman bayıra düze

dinle delikanlı
kanma sakın
şehrin zehirli kokusuna
ağır parfümlerle
deterjanlı sularına kanma
ciğer pareleyenleri

dinledim yağmur sesini
sevileri anlatan ilkyazlarda
toprağa değende seviler
güllere değiyor sihrini

küçük derelerin koynunda

gül kokusu yanar bakışlarında
yıkıp talan etme dindir acımı
ayıp mıydı sevda yakışlarında
yakıp yalan katma dindir acımı

alışıp gecenin karanlığına

anarken seni
içim sızılar
uyur uyanık düşlerken
ıslığımda türküler
beni alır götürür

durur mu kapı arkasında
tüten bacanın dumanınla
ardıç isi katran gibi kokar
eleminden sıyırır acısını
kan olur burnunuzda
içini bayar gördüğün pıhtı