Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

fidan öyküsü
boyu bir karıştı ilk
törenle dikti
yumuşacık elliler
tutun toprağa
toprak saracak seni

bir avuç toprak
bereket verirken gör
goncalaşan gül
göğe bakıp gülüşür

yoksul sofrası

süremi yitmiş
gün arasına sığın
bahar sabahı
yeşile dönmüş çevre
tutsak olmadan şehre

gece koynuna
alır beni bir adım
adını gece
gül aya fısıldadım

gökleri tuttu

geceler boyu
uykusuzluğum
avucuma mı
düşecek yüreğim

fırtına öncesi

sana vara düş kurup
yollarda geçebilsem
nicesinden yakarıp
çöllerde geçebilsem

umut tazecik saklım

gece bir hoşum
duygulandım öylece
çocukluğumda
sorgulandım böylece

gece sarhoşum

ağısında yaşamın
derince sularında
ırgaladığın gamın
çay karasularında

dilin adın ne midir

özlemi okunur tezenesinden
sazı dinlenirdi gözümle akan
özleri dokunur hazinesinden
nazı inlenirdi sözümle yakan

işin işten geçmiş elle üçünüz

Dost bildikleri dostum
Ortaya serdik postum
Zehredişte ne kustum
Gizlemem mi sizleri

Karşı karşıya gelip