Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

tek umarıydı sevi
göğün denizi gibi
omzunla mı mavi
düğün benizi gibi

kokusuna avlusu

sevi dolamış başında
gösterişine düşmeden
ışık yüzünde kaşında
gül yüzüne taşırmadan

sarmaşığa tırmanırken

dudağında demi kaldı
geçip gitti yenibaştan
odağında yemi kaldı
seçip gitti yenibaştan

uzun geceye sarıldı

ışıktan derinliğin
gölgesi serinliğin
gizemin içindeyiz
çekilir çirkinliğin

yakaladığın anda

gün ışığında
enerji kalmamışsa
veriyor acı
soğuk gece sırmadan

umarsızlık ah

canımın cananı kalma burada
ışığım oldun hep gidelim şimdi
derdimin yananı solma yarada
eşiğim oldun hep gidelim şimdi

ayrılıktan derdi kahrın çekilse

umarsızlaşıp
döküleceğiz güzüyle
sarı yaprakla
söküleceğiz özüyle

üzüleceğiz

gidersen git dedikçe
tutuyordun yelinde
ömrü boşa yedikçe
yutuyordun elinde

çifte yarım tam olsa

gidişinden beridir
havanın garipliği
bulutların geridir
dalıcında repliği

bulutu tepesinde

şöyle gezinin
yolun sonu da bitmez
inci göz ceylan
gidenlerden ol götür

şöyle düşünün