Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

başkasına da bırakmaz
görünce dayanamazsın
soykasında kiri akmaz
sürünce uyanamazsın

adlarında ilginç güldü

öküz damda siz damda
sabır mı var adamda
sararıp da solmuş mu
uzanıyor odamda

öküz dört gün ahırda

bir
usta
su döktü
cam üstüne
ateşten gezdir
tavında çevirsen

ah ay dede vay dede
yürüdün çıka geldin
daha durdun tepede
kaşımla yıka geldin

battı günle ağardı

koca bir güneş
özgürlüğü coşturan
gözlerde kamaş
ayakları yürüdü

eli kolu var

ekmeği tuza banar ordan oraya taşır
rahat bulur uyurdu kanına emer böcek
salında koca çınar dağdan dağını aşır
rahat olur uyurdu anına kemer becek

geçeni aymasaydı yığınında bir tezek

girsem yerden dibine inatçındır üstelik
doyacak kara toprak gelir erkenci gece
görsem birden gibine vereseydi buselik
doyacak kara toprak ihtiyar genci gece

taşta duyar mı sandı örselendiğine yan

an arsızlığı eksik
bir şeydi orda kalan
az kayıp biraz yitik
bir şeydi orda kalan

tümcede söylenendir

bilgilerden katlanır
kafama koca kazan
çarpıyor gibi bazen
yabancıdan atlanır

güneş dolar avuca

binince ayak taban
sardı yalçın kayalar
kar etmezine kaban
yolda kaldı yayalar

düşünmeye geçince