Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

gelincik alı
ellerine bulaşmış
dudağın balı
dillerine dolaşmış

çilesi bitmiş

yüreğinden sızını
dökse derede taşa
yükselttikçe hızını
çökse nerede coşa

koluna dolsa da

gökyüzüne bakmadım
doyuncaya özlerimi
saman yolunda hasır
demir kazığa doğru
sormadım adını

sen
olsan
yanımda
konuşurduk
doyuncaya dek
yağmurda dinmedi

kanadın çırpar
cıvıldaşan serçeler
neden susar ki
boynu büküksün gülüm

kır kokusunda

düşür gölgeni
ayaklarını çekip
gölgene sarıl
gözlerinle de döküp

üşür havadar

tepemize biniyor
gökte asılı gece
yıldızlardan iniyor
gökte asılı gece

sesimce yakın bana

bilginin odağından
ilginin budağından
gölgesine konunca
bilgenin adağından

kaçıncı kez bölündü

ağaş gölgelik isterse
gölge olabilir misin
yalnız bilgelik gösterse
gölge olabilir misin

nedeni geçer güzelsen

ya başka yerde
ya işinizdeyseniz
neden yükselir
dün geceki ateşi

sigaranızı