Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

boş sokaklarda
sessizlik içi dışı
şehir sinliği
toprağın çatırtısı

söz uzağında

bakışlarındandır taze
yosunların küf kokusu
nem kalacak beri yaza
afsunların kof kuşkusu

ayazına çatladı dudağım

özlediğim yetmez mi
çık gel artık sevgili
bulut ardına asılı kalmış
duyulmaz çok uzakta sesin

burnumda tütmez mi

poyraz ayazı
maviliğinden duru
gün ışıyınca
elim yüzümden kuru

daldım uzağa

kaç yıldız kaydı
kaç ay tutuldu
denize gel-git
karardığında köpük

çoban yıldızı tanık

okun saplanışında
çığlığını duyursan
okun kaplanışında
çığlığını buyursan

umuduma umarsız

çığlığını duyun sevdayı vurdu
penceresindesin görmedi bile
sığlığını yuyun sevda kavurdu
tenceresindesin sürmedi bile

geçişine akıp hiç saymadınız

çığlığımdan çöz
gece gündüz yarışıp
savruldukça hep
sevdalara bulaşıp

yasa büründü

çiçeğinden açınca
yaprağına yeşerir
güzüne tez saçınca
erkindedir şaşırır

yaklaşanın saçına

düşünce birdenbire
geceme böldüğünde
dilimden sök habire
heceme güldüğünde

usundan çıkarsaydı