Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

güz renkli gecelerde
solan yüzlerin
boyası dökülmüş
liğme liğme söz ucuna
sıkı sıkı tutulan nedir

otuz bir yıllık
gelinliğinde yari
gülüşü allık

gözünde sinik
geldiğinde uyarı

gülüşünde başkaydı
rastladığımda başka
orman kaplı yakaydı
karlı dağımda başka

uçur mutluluğundan

gülecek miyim anda sızısını duyarak
gülce kalır gülüşü dağın ardına değin
acır bir yutkunuşla terk edişe uyarak
gülce kalır gülüşü bağın yurduna eğin

bir içimlik su gibi sevda dediğin aman

çocuk gülüşünle eş
süremine açan gül
sevincinedir güneş
öpüşüne saçan gül

seni solundu hava

güldüğümüze ondan
deliye değmez başım
deliksiz uykusundan
veliye yağmaz caşım

kaba yarma kalına

yürek ormanlarına talan düşmeden gelin
dünyayı küstürmeden insanları güldürün
gagasının ucundan sardunya kocar erek
küldürün tadındadır gün boşuna kanadır

canhıraş sokağında yüzgörümlüğü tela

gül açılıp solunca
acır yürek dolunca
umarın olaydı dost
işler gider yolunca

yüreğinden kir aka

terk ederken kalabalık
yalnızlıklardan kabalık
gerisin geriye dönmez
kalanlar çoktan yabalık

çocukluğumun kırı

deli iyice
çılgına döndü esti
yerden uçurdu
gökten yere düşürdü

korktum iyice