Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

özlem kara renginde
gözlerden nirenginde
ağzın kara suyunda
hep gözlenir enginde

gözlerin yaşardıkça

ağzı yüzü denk
ayrılık çalan kapı
kapanır kepenk
elinde kalır sapı
çektiğin onca acı içinde
çanağına kan doğranırken

ay bacanın üstüne
yel ocağın üstüne
ağzına şeker olsa
tatlı canın üstüne

ay dolanır buluta

deniz yüzünü sürmüş kayalara uzun uzun
hırçınlık kanatmış derince katman katman
gölgesiz kış hüküm sürecek bundan sonra
düşecek buzu saçakların yere yakıncacık
sokaklar ateş içinde yanacak kar yığınla
insanların dumanı tütecek duman içindeyiz

yel
vursa
düşerim
savursaydı
düşerdi düşe
ayrılıktan düşe

güle düşe çiy damlası
bülbül ağıtlın cümlesi
ağrıyan ağrını bölüş
ize çıkmasın hamlesi

acıdan külünü savur

ağlayan yağmurla bir
dökmüştük yaşımızı
dağılmıştı dert kibir
dinlenmiş başımızı

çek soluğunu içten

kuruyunca göz pınarı
damla damla göz yaşı ekle
sevda çiçeği sulanmadık
baş tacı sevebilirdi

gözlerine hayran

düşenine sorunca
ayrılık el olur mu
düşlerine yorunca
ırayan yel olur mu

ne istek ne emeli

çanağımızı kumunda
yanağımızı tuzunda
gözlerimizi çevrenizde
yıkadık deniz maviliğinde

günlerce aylarca yıllarca