Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ben yalan söylemedim
sustamın ucu sustu
orta yere demedim
canı yürek kan kustu

göz içine bakmadın

sırılsıklam kalmışım gecede
yıldızlarda ışıdığım
poyrazında üşüdüğüm
yaşlanmadan duyuyorum

sığınmışım erkenden

umursamazlığından
demleninceye hüzün
bakışınla dağından
mora çalınmış yüzün

sözlerinden usanır

ince belli billur çayın deminde
direnişinde can amanım düşer
estetikten dolar ayın neminde
dirilişinde an zamanım düşer

aydınlatmıyorsa kibritin çöpü

dışarıdan gün var
kendine yararı yok
yelkovan akrep kovar
dan dine kararı yok

geceye diş geçirmiş

dilimi çözebilsem
yazılar okunurdu
rengini çizebilsem
sızılar dokunurdu

yokluğunda titrerim

yürek korkunun içindeyken
düzlüğe çıkarmak zor
gözlerinde sözlerin gibi
olabildiğince uzak
dilim anık ses ses sözcükler

…………………Safiye Samyeli’ne hitaben
yalın anlatılmış olduğun gibi
dilerim yaşaman sağlıklı ola
özü damıtılmış bulduğun gibi
dilerim yaşaman sağlıklı ola

halin bileni gördün
dileğinden tutunca
dolunayda dördün
dileğinden sütunca

balına şerbet döker

yordamsız yürek
yol bilmeze yön verdi
yandım susadım
kulağıma dokundu

bir mektup yazdım