Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

nesi fazla nesinde
yüzüne annesinde
bilemedim de gitti
eksiklik hanesinde

nesi fazla düşündü

işvecik torunları
kıyıda burunları
bitecek sorunları
sayıda burunları

kılını aldırmazı

ağır olur
çekilemeyecekmiş gibi
yanına da varamazsın
afra tafra safra derken
zehrini döker güne
sağır olur

sona kalan dona kalır derler
sayfası doluca güzele dostum
muradını alan boyar giderler
duygunu uluca tazele dostum

yanında olsaydı mutlu olurdu

yılanı deliğinden
çıkarır tatlı dili
çomağı çeliğinden
yakarır atlı dili

yeni yuvayı kurar

esnedim usandım bildi besbelli
uykularda açık gözü kapardım
sağ suların kaçık özü kopardım
denemedim sandım geldi teselli

çifter kuyuluk su baştan çıkartır

yerinden oynak
ağırca yavaşladı
taşlara bastı
ıssızlığın ardından

isli fenerli

gurbetten çok halimi
boğazıma dizmezdin
daha görmem zalimi
yıkıncaya çizmezdin

sezgiden ezik yürek

yayıldı iğde kokun
genzime iz yakarak
savurduğunda okun
benzime giz akarak

bahar tadında duru

bıçağın ağzından an
kibrit alevinden say
varlığı yokluğundan
edilmemişinden pay

soluğun aşımından