Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

oda camında ıslak
çıplak ağacın dalı
gözüne sulu cızlak
kara kovanın balı

kapı arada sokul

böyle miydin
duyarsızlığın
ayarsızlığın yoktu
el mi oldun

gözlerini kaçırmazdın

yazmanı yazmadı zora kalırsa
boyarsa ne olur boyanmasa ne
hazandan kızmadı kora alırsa
dayarsa ne olur dayanmasa ne

bağışladığından alçalır gönlüm

hangi süremde doğdum
biliyor muyum
karanlığın içinden mi
geliyorum

nerede yoğ idim

neden yanıyor karşıda fenerleri
öleni mi var baş ucunda hasta mı
esinsiz kalmış bencileyin ozan mı
toy mu yeni mi sızılar mı yüreği

neden yanıyor karşıda fenerleri

kara lekedir
boynuma astığın şey
çıkar mı dersin

her zorluğa yol
ayağıma takılır

Ankara’dayım soran yok
sözü kararda duran yok
ne demiş nereden gelmiş
gözü yararda yoran yok

kaç kere söküldü perde

ne istiyorsun benden
ne verdin ne alacaksın
sıyır istediğini tenden
ve git bensiz olacaksın

08:07 23.08.2009denizli

ne güne kaldı ne ünle
öldüğüne gamı yemem
yarına saldı ne dünle
başka şeyleri diyemem

merdin bozulur klavye

bir güzele meyil verdim
ne haldeyim görse beni
kızıl gonca gülü derdim
ne haldeyim görse beni

seven sevince gülüyor