Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

gölge görünür ırakta
her gün doğuşunda
unutulur

uyku kandırmaz
uyudukça uyur

kardeş oldu yoldaşa
suskunu kendine has
haldan bilen haldaşa
kirpiğin ucundan as

gözün kapanık olur

neler koptuysa
darmadağın ortalık
ödün koptuysa
kâr eylemez üstüne

un ufak olmuş

gökte yıldız var
mahallemizde kollu
bastı mı basar

ışırdı düşe
şafağa bakıp gülen

kapılmışım yar derdine
içerlenir unutamadım
gözüm kalınca merdine
kim alınır unutamadım

dumanı kaplar doruğun

sekiz kat yerin dibi
asansörsüz inersin
yer altı şehri gibi
korunaklı sinersin

yaklaşığı beş binyıl

kapağı atarsa kurban olursun
bıçağı değmez mi deli danaya
öğle öğünlüğe çorban bulursun
başında eğmez mi keli anaya

bağrına fırlama ok olur batar

kapandı kapılar açılmaz oldu
sırtına heybesi nereden gelir
yıprandı yapılar kaçılmaz oldu
pırtına haybesi nereden gelir

ören yerin gölge bağı kurumuş

kapıdan yansıyordu
ona doğru koştuğu
karadan ansıyordu
kime doğru coştuğu

gün denli sıcaklığın

geceye lacivert bulut ekle
dolunay seyrinde
birlikte olun sevgili
karadutun dibinde

ay ışığında yarasalar